Τα προγράμματα κατ’ οίκον ανακουφιστικής φροντίδας αποτέλεσαν τη πρώτη δομή παροχής ανακουφιστικής φροντίδας για παιδιά στις αρχές της δεκαετίας του 1970. Πρωτεργάτης, η νοσηλεύτρια Ida Martinson εφήρμοσε το πρώτο πρόγραμμα κατ’ οίκον ανακουφιστικής φροντίδας σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο της Μινεσσότα. Το πρόγραμμα αυτό επεκτάθηκε σταδιακά και σε άλλα νοσοκομεία της Μινεσσότα κατά τη δεκαετία του 1980, ενώ την ίδια περίοδο ιδρύθηκαν κατ’ οίκον υπηρεσίες στην Ευρώπη και σε άλλες χώρες, όπως ο Καναδάς, η Αυστραλία και η Μεγάλη Βρετανία.
Μερικές από τις βασικές αρχές λειτουργίας αυτών των προγραμμάτων είναι οι παρακάτω: α) οι γονείς παραμένουν οι κύριοι φροντιστές των παιδιών τους, β) οι γονείς επιθυμούν και μπορούν να φροντίσουν το παιδί τους στο σπίτι με κατάλληλη καθοδήγηση και εκπαίδευση από εξειδικευμένη διεπιστημονική ομάδα ανακουφιστικής φροντίδας, γ) το πρόγραμμα είναι διαθέσιμο 24 ώρες το 24ώρο, 7 ημέρες την εβδομάδα και 365 ημέρες το χρόνο, δ) η ομάδα φροντίδας είναι διεπιστημονική και στελεχώνεται από κατάλληλα εκπαιδευμένους επαγγελματίες υγείας, ε)υπάρχει συνεργασία ανάμεσα στην ομάδα κατ΄οίκον ανακουφιστικής φροντίδας και τη θεραπευτική ομάδα και η οικογένεια έχει τη δυνατότητα να επιστρέψει στο νοσοκομείο οποιαδήποτε στιγμή το θελήσει.
Στην Ελλάδα, υπάρχουν διάφορα προγράμματα κατ’ οίκον νοσηλείας. Ωστόσο, η Μέριμνα αποτελεί το μοναδικό φορέα που παρέχει, από το 2010, παιδιατρική ανακουφιστική φροντίδα κατ’ οίκον , μέσω της “Υπηρεσίας Παιδιατρικής Ανακουφιστικής Φροντίδας στο Σπίτι”. Βασικός σκοπός της Υπηρεσίας είναι η εξασφάλιση συνθηκών που προάγουν την ποιότητα ζωής του άρρωστου παιδιού, της οικογένειάς του και όσων είναι σημαντικοί στη ζωή του, καθώς και η εξασφάλιση συνθηκών για έναν αξιοπρεπή θάνατο. Συγκεκριμένα παρέχει δωρεάν:
- ιατρική και νοσηλευτική φροντίδα του άρρωστου παιδιού ή εφήβου
- ψυχολογική στήριξη του άρρωστου παιδιού ή εφήβου, των γονιών και των αδερφών
- υποστήριξη στην κάλυψη των κοινωνικών αναγκών της οικογένειας
- στήριξη όλων των μελών της οικογένειας, σύμφωνα με τις ανάγκες τους και την επιθυμία τους
- πνευματική στήριξη από εκπρόσωπο της εκκλησίας για όσες οικογένειες την επιθυμούν
- συνεργασία με το σχολείο του παιδιού προκειμένου να στηριχθούν οι εκπαιδευτικοί και οι συμμαθητές κατά τη διάρκεια της ασθένειας όσο και στην περίοδο του πένθους, εφ’ όσον το επιθυμεί η σχολική κοινότητα
